اگر هر صبح برای رسیدن صورت به آینه خم می‌شوید، آینه بزرگ‌تر لزوماً مشکل را حل نمی‌کند. اول روی صندلی معمول خود بنشینید، شانه‌ها را آزاد بگذارید و آینه دستی را جایی بگیرید که بدون جلو بردن گردن صورتتان را ببینید. حالا فاصله مرکز آینه تا سطح میز را اندازه بگیرید.
سه اندازه روی کاغذ
ارتفاع مرکز، عرض جای خالی روی میز و عمق قابل‌استفاده پایه را یادداشت کنید. در مدل چرخشی ببینید آینه برای کج شدن چقدر فضا پشت سرش می‌خواهد. اگر پشت میز دیوار نزدیک است، مدلی که فقط با عقب رفتن زیاد زاویه مناسب می‌دهد ممکن است کاربردی نباشد. پایه را هم در حالت لمس آرام صفحه بسنجید؛ آینه‌ای که هر بار با کوچک‌ترین تنظیم می‌لرزد برای کار دقیق خسته‌کننده می‌شود.
نور واقعی همان اتاق
قبل از خرید مدل چراغ‌دار، آینه فعلی را یک بار روبه‌روی پنجره و یک بار پشت به آن قرار دهید. اگر تفاوت اصلی از جهت نور است، شاید جابه‌جایی میز کافی باشد. سمت بزرگ‌نما برای دیدن یک جزئیات مفید است، ولی برای تصمیم نهایی درباره رنگ یا قرینگی، برگردید به نمای معمول و فاصله گفت‌وگو. عکس آینه در فروشگاه نمی‌گوید کدام ارتفاع برای صندلی خانه شما درست است؛ اندازه‌های خودتان این را می‌گویند.
