سه نقطه اول گرد و مرتب‌اند، چهارمی خط می‌شود و پنجمی نصفه می‌افتد. قبل از سرزنش لرزش دست، به نوک ابزار و مقدار لاک آن نگاه کنید. اگر ابزار را اریب بلند کنید، حتی یک نقطه پُر هم دنباله پیدا می‌کند.
یک ردیف تمرین روی تیپ
کمی از لاک را روی سطح تمرین مناسب بریزید. نوک گرد ابزار را به مقدار کمی رنگ آغشته کنید، عمودی روی تیپ بگذارید و عمودی بردارید. بدون رنگ‌گیری دوباره دو نقطه دیگر کنار آن بزنید؛ حالا می‌دانید با همین مقدار، نقطه‌ها چطور کوچک می‌شوند. برای طرحی که باید هم‌اندازه باشد پیش از هر نقطه دوباره رنگ بگیرید. برای طرح کاهشی، همان کم شدن تدریجی مواد به کارتان می‌آید.
طرحی برای دست دوم
روی زمینه ساده، سه نقطه بزرگ را نزدیک یک گوشه مثل مثلث بچینید. بین آن‌ها با نوک کوچک‌تر دو نقطه بگذارید و باقی ناخن را خالی نگه دارید. این ترکیب روی دست غیرغالب آسان‌تر از ده ردیف نقطه منظم است. پیش از زدن لایه نهایی، فرصت خشک شدن کافی طبق دستور لاک بدهید؛ قلم‌موی تاپ‌کوت روی نقطه مرطوب رنگ را می‌کشد. اگر طرح نامرتب شد، روی تیپ بعدی تنها یک متغیر را عوض کنید: زاویه برداشتن یا مقدار مواد.
